ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Τετάρτη 25 Μαΐου 2022

Ομιλία Υφυπουργού Εσωτερικών στην Ολομέλεια της Βουλής κατά την διαδικασία επί της πρότασης του Πρωθυπουργού για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,


  Η κοινωνία, η συντριπτική της πλειοψηφία τουλάχιστον, παρακολουθεί, από σχετική απόσταση,  τις τελευταίες εξελίξεις. Αυτό συμβαίνει διότι έχουν περάσει 10 σχεδόν χρόνια από την εποχή που ξεκίνησε η σκληρή περιπέτεια της κρίσης και η καθεμιά και ο καθένας έχει κουραστεί από την εντυπωσιοθηρία πολλών από εκείνες και εκείνους που δραστηριοποιούνται με τον σχετικό τρόπο στο πολιτικό προσκήνιο. 

  Οι πολίτες αναζητούν την ουσία των πολιτικών πραγμάτων και την αποτελεσματικότητα. Κατά τα υπόλοιπα, αφιερώνουν τον χρόνο τους και την δύναμή τους στο να τα καταφέρουν με την ζωή, την δική τους και των παιδιών τους.

  Τα τέσσερα τελευταία χρόνια, με πολύ μεγάλες θυσίες όλων των πολιτών της χώρας, αλλά και – κατά την εκτίμηση μου – την αρκετά καλή επίδοση της παρούσας Κυβέρνησης, έχει εμπεδωθεί σταθερότητα στην κοινωνία. Σε έναν αρκετά ικανοποιητικό βαθμό, έχει η ζωή μπει σε μία κανονικότητα.

Δεν ισχυρίζομαι σε καμία περίπτωση ότι έχουν αποκατασταθεί όλες οι επιπτώσεις και οι συνέπειες από την κρίση. Όμως, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι υπάρχει ξανά η αίσθηση της ασφάλειας για την οικονομία της χώρας και τις συνθήκες διαβίωσης στην κοινωνία. 
    
  Για αυτόν ακριβώς τον λόγο η Κυβέρνησή μας είναι η πρώτη που κατόρθωσε να επιβιώσει τα χρόνια της κρίσης, ενώ εκτιμώ ότι έχει πολύ καλές πιθανότητες να ολοκληρώσει την θητεία της, πέραν του ότι είναι συνταγματικό της δικαίωμα.

 

  Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι οι τελευταίες ημέρες δεν ανέδειξαν ένα σημαντικό ζήτημα, το οποίο – κατά την γνώμη μου – είναι το διακύβευμα της περιόδου που θα ξεκινήσει, ακριβώς μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας λήψης ψήφου εμπιστοσύνης από την Κυβέρνηση σήμερα το βράδυ. 


  Το ερώτημα που κάθε πολίτης θα κληθεί να απαντήσει είναι το εξής: 
πρόκειται η Ελλάδα μας να συνεχίσει την πορεία της προς την πλήρη αποκατάσταση από την δεκάχρονη κρίση και ήδη, όπως κάνει από τον Αύγουστο του 2018 με την έξοδο από την ασφυκτική εποπτεία, να βαδίσει στα αμέσως επόμενα χρόνια σε δρόμους πραγματικής ανάπτυξης για όλους… 
…ή θα οπισθοδρομήσει στην Ελλάδα της ίδιας και πιο βαθειάς ακόμη κρίσης;

  Το ακόμη μεγαλύτερο ζήτημα όμως που παράγει το διακύβευμα είναι το αυτονόητο ερώτημα : 
θα συνεχίσουμε τον δρόμο μας με πολιτική που σέβεται την κοινωνία, που σέβεται τον ρόλο του Κράτους, που σέβεται τα ατομικά δικαιώματα που θα δείχνει αλληλεγγύη σε εκείνες και εκείνους τους συμπολίτες μας που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη; 

  Με λίγα λόγια, θα ακολουθήσουμε – ας μου επιτραπεί η φράση – την «συνταγή» της δημοκρατίας για να πετύχουμε τους στόχους μας ή μήπως, είναι προτιμότερο να δώσουμε την ευκαιρία σε ακροδεξιές και μάλιστα, εταιριοκρατικού τύπου πολιτικές να υπερισχύσουν;


  Αυτό για εμένα είναι το κρίσιμο διακύβευμα που αναδεικνύεται από τις ημέρες που πέρασαν. Αυτό είναι το δίλημμα επί του οποίου θα κληθούν να πάρουν θέση οι πολιτικοί όλων των πολιτικών χώρων και οι πολίτες της Ελλάδας και όχι μόνο. Σχεδόν σε όλη της Ευρώπη και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτό είναι το ερώτημα: 

Ανάπτυξη για όλους με δημοκρατία ή ανάπτυξη για τους ιδιοκτήτες των μεγάλων εταιρειών και τη «γραφειοκρατία» τους, με ακροδεξιά πολιτική, ώστε να κρατείται ο παραπονούμενος πολίτης, «πειθαρχημένος» και «φρόνιμος»;

  Τα πολιτικά κόμματα και η καθεμιά και ο καθένας από εμάς οφείλουμε να πάρουμε θέση σε αυτό το ερώτημα. 
Να αποφασίσουμε με ποιους θα πάμε και ποιους θα αφήσουμε.

  Το ζήτημα της ονομασίας της γειτονικής μας χώρας ήταν ανέκαθεν – στην πρώτη κατηγορία θεμάτων για το κόμμα των ΑΝΕΛ από το οποίο προέρχομαι. 

  Όμως, ο λόγος δημιουργίας του κόμματος των Ανεξάρτητων Ελλήνων ήταν η αποκατάσταση της δημοκρατίας και της εθνικής κυριαρχίας στην χώρα, από την μη ομαλή, καθόλου δημοκρατική, πολιτική κατάσταση που είχε διαμορφωθεί, εξαιτίας της επιβολής των μνημονίων από τους δανειστές/εταίρους μας. 

  Επίσης, άλλος ένας λόγος ήταν η αντίθεση μας στην αποδοχή, πόσο μάλλον η πλήρης εναντίωσή μας στην υποστήριξη αυτού του είδους των πολιτικών εις βάρος των πολιτών, από τα κόμματα του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας που είχαν την υπαίτια ευθύνη της διακυβέρνησης η οποία μας οδήγησε στην κρίση. 

  Με την μορφή του δικομματισμού πριν από αυτήν, και στην συνέχεια, με την μορφή του «συνεταιρισμού» για την άσκηση της εξουσίας υπό τα μνημόνια. 

  Τέλος, ο τρίτος θεμελιακός λόγος ήταν η διαμόρφωση ενός δημοκρατικού μετώπου για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κρίσης, με συμμετοχή πολιτών από όλα τα κόμματα του «συνταγματικού τόξου» και αντίστοιχες συνεργασίες με κομματικούς χώρους που θα πίστευαν στην ίδια ανάγκη.

  Με μεγάλο κόστος για το κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων και πολλά λάθη, τα παραπάνω έγιναν. 
Έγιναν, όμως, δεν ολοκληρώθηκαν!

  Κατά την άποψή μου, κατορθώσαμε με τον ΣΥΡΙΖΑ να πετύχουμε το πρώτο σκέλος των στόχων μας, δηλαδή, να περάσουμε από μία δύσκολη – πολύ δύσκολη περίοδο – εφαρμογής ξένων προς τα πιστεύω μας πολιτικών, αλλά να πετύχουμε με τους όρους που σας περιέγραψα, την έξοδο της χώρας από την περίοδο των μνημονίων τον Αύγουστο του 2018. 

  Από τότε, έχει ξεκινήσει η περίοδος που ελπίζαμε και για την οποία αγωνιστήκαμε και τώρα προχωράμε σε : 
– αποκατάσταση των οικονομικών ανισοτήτων για τους χαμηλόμισθους και τους μικροσυνταξιούχους,
– ευκαιρίες για εργασία,
– απόδοση δικαιοσύνης για υποθέσεις διαφθοράς, 
– αποκατάσταση των αδικιών, 
– ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, 
– οικονομική ανάπτυξη, επαναφορά των επενδύσεων, αποκατάσταση της εμπιστοσύνης (εγχώριας και διεθνούς) στη χώρα μας, 
– ανάδειξη της Ελλάδας στον πιο σταθερό, σημαντικό παράγοντα ειρήνης, συνύπαρξης, συνεργασίας και συμμαχίας στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, της ΝότιοΑνατολικής Ευρώπης, των Βαλκανίων
– αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών μας.


  Δεν μπορούμε να αποστατήσουμε τώρα από τους λόγους για τους οποίους υπήρξαμε, δεν μπορούμε τώρα να παραιτηθούμε από τους στόχους μας. Το κόστος που μπορεί να έχουμε, το γνωρίζαμε από την αρχή και είναι η ευθύνη μας να μην φοβηθούμε, να μην υποχωρήσουμε. 
Συνεπώς, έχουμε την ευθύνη να φτάσουμε ως το τέλος της διαδρομής. Τότε, θα εκθέσουμε τον απολογισμό μας στους Έλληνες πολίτες και εκείνοι θα αποφασίσουν, αν θα συνεχίσουμε ή όχι.

– Έχω πει δημόσια με γραπτή μου δήλωση από τις 8|01 ότι οι βουλευτές, οι Υπουργοί , οι υφυπουργοί και γενικότερα όσοι στελεχώνουν μια κυβέρνηση στη βάση προγραμματικών συμφωνιών, δεν είναι αντικείμενα, δεν είναι βαλίτσες για να αποσύρονται ή να απομακρύνονται όπως – όπως. 

  Προσθέτω ότι η συμμετοχή σε μία Κυβέρνηση, δεν είναι ούτε συμμετοχή μιας ομάδας νεαρών οπαδών σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου, όπου, όταν δεν συμφωνούν με την πορεία του αγώνα, αποχωρούν ομαδόν με ένα σύνθημα…
…ούτε συμμετοχή μίας ομάδας συνεταιριστών στο Διοικητικό Συμβούλιο μία ανώνυμης εταιρείας, όπου, όταν διαπιστώσουν ότι τα ατομικά τους «κέρδη» υποχωρούν, πωλούν τις μετοχές τους και αποχωρούν, για να βρουν μια πιο συμφέρουσα επιλογή.


  Είναι θεσμική υπόθεση και πρέπει κανείς να την διεκπεραιώνει έως το τέλος και στα δύσκολα και στα εύκολα, με την ίδια υπευθυνότητα, έως εκεί βέβαια που το επιτρέπει το Σύνταγμα.

Η χώρα με τις θυσίες του Ελληνικού Λαού έχει ήδη 3,5 χρόνια σταθερότητα, έχει εξασφαλισμένη οδό εξόδου από το παρελθόν που την βασάνισε και για πρώτη φορά της ανοίγεται μία προοπτική, μετά τον Αύγουστο του 2018.


  Πρέπει λοιπόν με σοβαρότητα, θεσμικά βήματα, ορθολογισμό και χωρίς περιττό θόρυβο που διαταράσσει τις συνθήκες ομαλότητας στην κοινωνία, που δεν συνδράμει στην προστασία των πολιτών από νέες οικονομικές και άλλες ταλαιπωρίες, να αφήσουμε να εξελιχθούν οι κρίσιμες διαδικασίες για το ζήτημα της ονοματολογίας της γειτονικής μας χώρας.  

  Να διαβάσουμε και να μελετήσουμε τα τελικά κείμενα που σχετίζονται με αυτές και μετά να πάρουμε με ψυχραιμία η καθεμία και ο καθένας, τις αποφάσεις μας, με γνώμονα το συμφέρον της χώρας και των πολιτών της.  

  Είμαι βαθιά πεπεισμένη ότι αυτό είναι το σωστό και εγώ αυτό θα κάνω.

 

Υπενθυμίζω ότι στην ψηφοφορία το Καλοκαίρι του 2015, οι ΑΝΕΛ και ο ΣΥΡΙΖΑ άλλαξαν ρότα και ψήφισαν ένα «Μνημόνιο» γιατί αυτό ήταν που συνέφερε τον τόπο και τους πολίτες του. Τον Αύγουστο του 2018 αποδείχτηκε ότι καλώς έπραξαν.

   Σε κορυφαίες στιγμές επομένως, όταν μιλάμε με φανατισμό ή δογματισμό για «κόκκινες γραμμές», δεν διαμορφώνουμε έναν ασφαλή τρόπο πολιτικής τοποθέτησης. Έχω την άποψη ότι η καλή αντίληψη και βαθιά μελέτη του συνόλου των δεδομένων, εγχώριων και διεθνών σε σχέση με την πατρίδα μας, είναι εκείνα τα στοιχεία που πρέπει να αποτελούν τα κριτήρια που θα μας οδηγήσουν σε επωφελείς λύσεις.


  Συνεπώς, η ξεκάθαρη θέση μου είναι ότι η παρούσα Κυβέρνηση θα πρέπει να ολοκληρώσει το έργο της μέχρι το τέλος της θητείας της και σαφέστατα, αξίζει και πρέπει να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης για να ολοκληρώσει το πολύ σημαντικό έργο της.

  Ολοκληρώνω λέγοντας: θα πρέπει όλοι να πάρουμε τις αποφάσεις μας και να κάνουμε επιλογές. Να ασκήσουμε κριτική, να δεχθούμε κριτική, αλλά με σεβασμό στην δημοκρατία. 
Και αν ακόμη κάναμε τέτοια λάθη επάνω σε κρίσιμες στιγμές κατά το παρελθόν, δεν σημαίνει ότι πρέπει να τα επαναλάβουμε. 
 
  Η διαφορετική θέση μας, δεν μπορεί να επιτρέψουμε να μας οδηγήσει να ρίξουμε νερό στον μύλο της ακροδεξιάς, πόσο μάλλον του φασισμού, της διχόνοιας, με προσωπικές επιθέσεις και ύβρεις.

  Να συμφωνήσουμε ότι μπορούμε να διαφωνούμε με ευγένεια, χωρίς να «ματώνουμε» τους εαυτούς μας, την κοινωνία και την χώρα.

Σας ευχαριστώ πολύ.